to krótkoterminowa terapia (zazwyczaj 6–8 spotkań), która pomaga zmienić niekorzystne wzorce myślenia i zachowania utrzymujące problem ze snem. Nie opiera się na farmakologii – tylko na technikach psychologicznych, które realnie wpływają na jakość snu.

Aktualne zalecenia na temat leczenia bezsenności:

Zalecenie 1: ACP zaleca, aby każdy dorosły pacjent z przewlekłą bezsennością otrzymał leczenie w formie terapii poznawczo-behawioralnej bezsenności (CBT-I) jako podstawową początkową metodę leczenia.

Zalecenie 2: Zalecenie 2: ACP zaleca, aby lekarze stosowali wspólne podejście decyzyjne, z omówieniem korzyści i ryzyka krótkotrwałego stosowania leków nasennych, jako dodana terapia farmakologiczna u dorosłych pacjentów z bezsennością przewlekłą, u których CBT-I nie była skuteczna.

CBT-I jest skuteczna i wskazana dla osób, które:

– budzą się w nocy i nie mogą ponownie zasnąć

– wybudzają się bardzo wcześnie rano, mimo potrzeby dalszego snu

– czują się zaniepokojone własnym snem, stale o nim myślą, mają lęk

przed bezsenną nocą

– zauważają, że sen przestał być regenerujący, mimo "przesypiania nocy"

– mają za sobą co najmniej 3 miesiące problemów ze snem, kilka razy w tygodniu

– mają dobre warunki do snu (cisza, ciemność, spokój), ale sen nadal się nie pojawia lub jest przerywany

– doświadczają pogorszenia nastroju, wydolności poznawczej, zawodowej, rodzinnej z powodu problemów ze snem

– nie mają diagnozy innych pierwotnych zaburzeń snu (np. bezdechu sennego, narkolepsji), które w pełni tłumaczyłyby problem